W dzisiejszym wpisie kolejne cygaro od AVO. Zapraszam do przeczytania recenzji cygara Avo Improvisation Outro 2022 White Robusto Grande.
Już na początku muszę przyznać, że trochę żałuję, że nie kupiłem obu cygar, które wchodzą w skład Linii. Być może słowo „White” w nazwie cygara zwróciło Twoją uwagę. Jest jeszcze jedno, które pakowane jest do tego samego pudełka – Black. Nietrudno zgadnąć, że cygaro w wersji Black zawinięto w pokrywę typu Maduro. Białe natomiast w pokrywę typu Connecticut. Dopiero po zakupach zorientowałem się, że oba pochodzą z jednej i tej samej Linii. Trochę żałuję, ale wiem, że to tylko kwestia czasu.
W sobotę umówiliśmy się z Przyjaciółmi na wieczór planszówek. Kolega ma ogromny taras, na którym mieliśmy zagrać. Piękna pogoda, ciepły letni wieczór, Przyjaciele i gry planszowe na pięknym tarasie – brzmi jak z bajki. Z racji bardzo sprzyjających okoliczności, postanowiłem zabrać ze sobą cygaro. Większy format, jaśniejszy odcień pokrywy – dobry wybór na piękny sobotni wieczór, pomyślałem. W takich oto przyjemnych okolicznościach dane mi było degustować cygaro, które dzisiaj zrecenzuję.
AVO Improvisation Outro 2022 White Robusto Grande
Seria limitowana. Linia został wypuszczona w dniu urodzin Avo Uveziana – 22-go marca i zamyka limitowaną edycję cygar wypuszczanych rokrocznie od 2017 roku. Zeszłoroczna linia nazywa się The Closing Improvisation (z ang. improwizacja zamykająca). O końcu serii informuje również słowo Outro, które oznacza ścieżkę dźwiękową zamakającą album lub singiel. Bardzo ciekawie prezentuje się całe pudełko cygar, które składa się z jasnych i ciemnych cygar (Black, White). Założeniem Producenta było odwzorowanie klawiatury pianina – instrumentu na którym Avo Uvezian grał i komponował. Lubię takie historie.
Z racji tego, że wpis poświęcony jest jaśniejszemu cygaru, a – jak łatwo można się domyśleć, skład ciemnego będzie się różnił, dzisiaj skupię się tylko na White. Cygaro stworzono z mieszanki tytoniu rosnącego w Ekwadorze (pokrywa typu Connecticut) oraz na Dominikanie (zwijacz, pokrywa).
Dodam, że na rynek wypuszczonych zostało zaledwie 1500 skrzynek, pakowanych po 22 cygara. Przeczytanie takiej informacji zawsze wpływa na moje doznania smakowe i trzeba mieć to na uwadze.
Kilka informacji technicznych
Cygaro w formacie Robusto Grande. Wymiary cygara to 5 1/2″ długości (nieco mniej niż 14 cm), ring kalibru 55. Trzymane w ręku wydaje bliższe Toro. Całość zdobi piękna banderola w czarno-złotych barwach z charakterystycznym logo i mniejszą, z nazwą serii. Ponadto, Główkę cygara zdobi świński ogonek.
Obcinam
Po raz kolejny wybrałem proste cięcie. Ciąg – nieco lepiej niż dobry. W smaku niezapalonego cygara wyczuwam przede wszystkim drewno. Jest też czarny, lekko duszący pieprz. Cygaro zachęcająco pachnie ciastem.
Odpalam
Ogrzewam porządnie stopkę i rozpalam serią krótkich, lekkich pociągnięć. Odkładam cygaro na moment żeby odpoczęło i zaczynam degustację. Pierwsze smaki jakie docierają do mojego podniebienia, to zdecydowanie sam drewna. Moją uwagę zwraca otwarcie się ciągu, co sprawia, że teraz oceniam go na bardzo dobry. Smakowi drewna towarzyszy czarny pieprz, który odnalazłem jeszcze zanim cygaro odpaliłem. Smak pieprzu – w zmiennych proporcjach, zostanie ze mną już do końca. Kiedy mocne smaki ustępują nieco miejsca, na pierwszy plan wychodzi krem, który wyczuwalny jest w smaku jak i nadaje kremową strukturę dymowi. Gdzieś w tle majaczy posmak słodkiego karmelu, ale tylko na mgnienie. Do smaku kremu odważniej dołącza pieprz, co stanowi bardzo ciekawą kompozycję – takie ostro łagodne połączenie, którego struktura jest raz bardziej ostra, chropowata, raz aksamitnie gładka. Gdzieś pod koniec wyłapałem mineralne nuty, które fajnie odświeżyły całą kompozycję. Końcówka cygara z wyraźnie wyczuwalnymi orzechami.
Moc cygara mieści się w przedziale łagodny – średni. Łatwo błędnie wziąć ostrawy smak pieprzu za moc. Cygaro przez większość czasu raczej łagodne. Określenie „średni” odnosi się raczej do trzeciej tercji.
Cygaro produkuje całkiem sporo aromatycznego dymu. Aromat cygara przyjemny. Jest w nim coś z drewna, pieprzu i kremu. Nikt z Towarzystwa bynajmniej nie narzekał.
Konstrukcja cygara pozwoliła niemal zupełnie zapomnieć o zapalniczce. Z racji tego, ż cygaro było jedynie dodatkiem do wspaniałego wieczoru, nie zaś jego punktem głównym, zgasło mi raz czy dwa. Popiół nie trzymał się jednak dobrze i spadł częściowo na mnie, częściowo na ławkę robiąc trochę zamieszania. Zdaje się, że przeceniłem jego wytrzymałość.
Podsumowując
Smakowało mi to cygaro. Było nawet lepsze niż poprzednio zrecenzowane AVO XO Intermezzo. Jak już wspomniałem, cygara w jasnych pokrywach nie należą do moich ulubionych. Nie oznacza to, że po nie od czasu do czasu nie sięgam. Mam wrażenie, że był to bardzo dobry wybór na ciepły letni wieczór po upalnym dniu. Pomimo tego, że wielkim fanem cygar w ciemnych pokrywach też nie jestem, chciałbym uzupełnić swój cygarowy dziennik, o wszystkie pozycje z tej Linii. Myślę, że wypalone jedno po drugim – Black zaraz po White, byłoby ciekawym doświadczeniem.
Z dymem.
Mateusz, @mateusz.krzywiecki, #polskiaficionado
